คุณเคยสังเกตไหมว่า ยิ่งอยากได้อะไรสักอย่างมากเท่าไหร่ สิ่งนั้นกลับยิ่งหนีห่างออกไป? ตื่นขึ้นมาก็คิดถึงมัน จะนอนก็คิดถึงมัน ภาวนาขอพร เขียนเป้าหมาย อ่านหนังสือพัฒนาตัวเอง ทำทุกอย่างที่คนบอกว่าต้องทำ แต่ผลลัพธ์กลับตรงกันข้าม เหมือนกำน้ำไว้ในมือ ยิ่งบีบแน่น ยิ่งไหลออก จนบางทีเราก็เหนื่อย ท้อ แล้วตั้งคำถามว่า “ทำดีแล้วนี่ ทำถูกทุกอย่างแล้วนี่ ทำไมมันไม่มาสักที?”
ทำไมสิ่งที่เราไล่ล่าถึงวิ่งหนี?
ลองนึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่มีสิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิตแบบไม่ได้วางแผน ไม่ได้คาดหวัง บางทีอาจเป็นสิ่งที่เคยอยากได้แต่ปล่อยมือไปนานแล้ว ลืมไปแล้วด้วยซ้ำ แล้ววันหนึ่งมันก็มาเอง เงียบ ๆ ราวกับว่ามันรอให้เราหยุดมองหาก่อน แล้วมันถึงจะเดินเข้ามาหาได้
พลังงานของสองช่วงเวลานั้นต่างกันโดยสิ้นเชิง และคำตอบที่สำคัญก็คือ ความเป็นจริงของคุณไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ แต่คือสิ่งที่ตอบสนองต่อคุณตลอดเวลา โลกรอบตัวกำลังอ่านพลังงานของคุณอยู่ แล้วสะท้อนมันกลับมาเหมือนกระจก
พลังงานของ “ความขาด” คือตัวบล็อก
ตอนที่คุณไล่ล่าอะไรสักอย่าง หมกมุ่นกับมัน รีเฟรชมือถือรอข้อความ เช็คบัญชีธนาคารหวังว่าตัวเลขจะเปลี่ยน นอนไม่หลับคิดวิเคราะห์ทุกสถานการณ์ — คุณกำลังส่งสัญญาณอะไรออกไป?
คุณกำลังบอกจักรวาลว่า “ฉันไม่มีสิ่งนี้ ฉันไม่สมบูรณ์ถ้าไม่มีมัน” และเพราะจักรวาลเป็นกระจก มันก็ทำได้แค่สะท้อนความขาด ความรอคอย และระยะห่างระหว่างคุณกับสิ่งที่ต้องการให้ถ่างออกไปเรื่อย ๆ
จุดพลิกคือ “การหยุด”
ในวินาทีที่คุณหยุด วินาทีที่ปล่อยวางจริง ๆ เลิกต้องการมัน เลิกตรวจสอบ เลิกพยายามบังคับ — มีบางอย่างเปลี่ยนข้างในตัวคุณ รู้สึกได้เลย คุณเปลี่ยนจาก พลังงานของคนที่หิวโหย ไปเป็น พลังงานของคนที่มีมันอยู่แล้ว และพลังงานนั้น ความสงบ ความมั่นคง ความแน่วแน่ที่เงียบ ๆ นั่นแหละคือแรงดึงดูดที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล
“ให้สมมติว่าสิ่งที่คุณปรารถนาเป็นจริงแล้ว แล้วสมมติฐานนั้นไว้ มันจะกลายเป็นความจริงเอง” — Neville Goddard
การสมมติไม่ใช่ความพยายาม แต่คือ ความแน่ใจ เมื่อคุณแบกความแน่ใจนั้นไว้ข้างใน คุณจะไม่ตามหาหลักฐาน ไม่ขอสัญญาณ ไม่นอนสงสัยว่ามันจะมาเมื่อไหร่ เพราะในจิตใจ ในหัวใจ ในร่างกายของคุณ — มันมาแล้ว
การไม่ทำอะไร ไม่ใช่ความขี้เกียจ
การไม่ทำอะไรไม่ใช่การยอมแพ้ แต่คือ การแสดงความไว้วางใจขั้นสูงสุด มันคือการที่คุณบอกกับพลังอัจฉริยะที่สร้างกาแล็กซี่ สร้างมหาสมุทร สร้างหัวใจที่เต้นอยู่ในอกคุณว่า “ฉันไว้ใจ ฉันไม่จำเป็นต้องควบคุมสิ่งนี้ ฉันรู้ว่ามันเป็นของฉันแล้ว”
วิธีปฏิบัติจริงในชีวิตประจำวัน
ทุกครั้งที่จับตัวเองได้ว่ากำลังคิดว่า “มันอยู่ไหน?” หรือ “ทำไมยังไม่เกิดขึ้น?” ให้ทำสิ่งนี้:
- หยุด หายใจเข้าช้า ๆ 1 ครั้ง
- พูดกับตัวเองเบา ๆ ด้วยความไว้วางใจเต็มหัวใจว่า “มันเรียบร้อยแล้ว”
- หยุดป้อนอาหารให้ความสงสัย หยุดรดน้ำวัชพืชแห่งความกังวล
- ใช้ชีวิตจากจุดปลายทาง ถามตัวเองว่า “ฉันในเวอร์ชันที่สำเร็จแล้ว จะใช้ชีวิตยังไง?”
ไม่จำเป็นต้องเชื่อมั่น 100% ตั้งแต่ครั้งแรก แค่เริ่มปลูกอะไรบางอย่างใหม่ในใจ
ความลับสุดท้าย
อย่าเป็นคนที่กำลังรอความสำเร็จ จงเป็นคนที่ความสำเร็จกำลังรอคุณอยู่
ไม่ต้องรอให้ชีวิตเปลี่ยนเพื่อค่อยรู้สึกดีขึ้น คุณต้อง รู้สึกว่าได้แล้ว เพื่อให้ชีวิตเปลี่ยน ดังนั้น หยุดไล่ หยุดกังวล หยุดสงสัย แล้วเริ่มยอมรับ — ยอมรับว่าคุณคือคนนั้นแล้ว ยอมรับว่ามันเกิดขึ้นแล้ว ยอมรับว่ามันเสร็จสมบูรณ์แล้ว แล้วใช้ชีวิตจากความจริงนั้น เพราะในโลกของการดึงดูด ความรู้สึกคือความจริง และความจริงจะกลายเป็นโลกที่คุณเห็น
แสดงความคิดเห็น